pilny () , ,
przymiotnik (1.1) gorliwie i rzetelnie coś wykonujący (1.2) wymagający pośpiechu, szybkiego działania
(1)
(1.1) Wyhaftowanie chusty na głowę, niezbędnej do stroju Lachów sądeckich, zabierało ponad 70 godzin pilnej pracy. (1.2) Wieczorem ojciec z Piotrowskim i z Jurczenką wyjechali do Moskwy załatwić jakieś pilne sprawy związane z przeniesieniem.
(1.1) pilny uczeń (1.2) pilne wezwanie • pilna praca do wykonania
(1.1) dbały, nienaganny, obowiązkowy, odpowiedzialny, poważny, przykładny, rzetelny, słowny, solenny, solidny, stateczny, sumienny, uczciwy, dokładny, gorliwy, skrupulatny, skrzętny, staranny, troskliwy, pracowity (1.2) niezwłoczny, konieczny, bezzwłoczny, naglący, nagły, nie cierpiący zwłoki, palący
pilność pilnie
albański: (1.1) zellshëm; (1.2) urgjent angielski: (1.1) diligent, assiduous, o uczniu: studious; (1.2) urgent, pressing arabski: (1.2) ملح chiński standardowy: (1.2) 急 (jí) duński: (1.2) pressende, w złożeniach haste- esperanto: (1.1) diligenta, penema; (1.2) urĝa kornijski: (1.2) ynniadow nowogrecki: (1.1) επιμελής; (1.2) επείγων rosyjski: (1.1) прилежный, старательный, усердный; (1.2) срочный słowacki: (1.2) naliehavý szwedzki: (1.1) flitig, arbetsam, idog, trägen; (1.2) brådskande, bråd, angelägen ukraiński: (1.1) пильний; (1.2) терміновий wilamowski: (1.1) fłaeisiḱ, fłajsig wolof: (1.2) jàmp