konkurencja () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) oddziaływanie antagonistyczne pomiędzy populacjami polegające na ubieganiu się przez co najmniej dwie populacje o tę samą niszę ekologiczną (1.2) ubieganie się o nabywców towarów i usług przez różne firmy z tej samej branży (1.3) ogólnie: proces wyłaniania zwycięzców spośród pewnej grupy (1.4) jednostki konkurujące ze sobą (1.5) typ rywalizacji sportowej (1.6) współistnienie, zbieg
(1.1-4) (1.5-6)
(1.2) W sprawie tego nowego projektu, to trzymaj na razie język za zębami, żeby konkurencja nie podłapała.
(1.2,4) nieuczciwa konkurencja • zdrowa konkurencja (1.3) bezpośrednia konkurencja (1.5) konkurencja sportowa (1.6) konkurencja odpowiedzialności z tytułu czynu niedozwolonego
konkurencyjność , konkury , konkurs , konkurent , konkurentka , konkurowanie konkurować konkurencyjny, bezkonkurencyjny konkurencyjnie
angielski: (1.1) competition; (1.2) competition; (1.3) competition, rivalry; (1.4) competition; (1.6) concurrence czeski: (1.2) konkurence duński: (1.2) konkurrence ; (1.3) konkurrence niemiecki: (1.2) Konkurrenz ; (1.5) Sportart rosyjski: (1.1) конкуренция ; (1.2) конкуренция ; (1.3) конкуренция ukraiński: (1.1) конкуренція ; (1.2) конкуренція ; (1.3) конкуренція wilamowski: (1.1) konkurenc ; (1.2) konkurenc ; (1.3) konkurenc ; (1.4) konkurenc ; (1.5) konkurenc