__TOC__ ånde ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) oddech (1.2) obłoczek oddechu widoczny w chłodnym powietrzu czasownik (2.1) oddychać (2.2) oddychać (o tkaninach itp.) (2.3) dąć, mocno wiać (o wietrze) (2.4) emanować (2.5) cicho szeptać
(2) en ånde, ånden, (2) at ånde, ånder, åndede, åndet
(1.1) Ved indåndingen følger NO med luften ned i lungerne, især når man ånder gennem næsen. → Podczas wdychania razem z powietrzem do płuc dostaje się NO, zwłaszcza gdy oddycha się przez nos.
(2.1) at ånde gennem næsen → oddychać przez nos
(2.1) trække vejret
por. = ånd → duch
ånde ()
czasownik (1.1) nawdychać się