desperdicio ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) marnotrawstwo, rozrzutność, marnowanie (1.2) odpadki, resztki, śmieci (1.3) wrak, ruina
(2.1)
(1) desperdicios
(1.1) Tu mayor problema es el desperdicio de dinero. Siempre andas pidiéndoselo a los demás. → Twoim największym problemem jest marnotrawstwo. Ciągle prosisz innych o pieniądze. (1.2) Alimentaba a sus perros con los desperdicios de la cocina. → Karmił/a swoje psy odpadkami z kuchni. (1.3) Tenía un futuro muy prometedor, pero ahora sólo es un desperdicio de persona. → Miał/a świetlaną przyszłość, lecz teraz jest tylko wrakiem człowieka.
(1.1) despilfarro, derroche, desaprovechamiento (1.2) residuo, desecho, despojo
(1.1) ahorro
desperdiciar desperdiciador, desperdiciado desperdiciador , desperdiciadora
no tener desperdicio → być bardzo pożytecznym