pszczyć ()
,
czasownik niedokonany (1.1) błyszczeć, lśnićStanisław Rospond, Słownik etymologiczny miast i gmin PRL, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1984.
(1.1)
(1.1) pscyć (pscyć się)Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego, Język polski, Tomy 45-47, Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego, Kraków 1965, s. 12.Towarzystwo Krzewienia Poprawności i Kultury Języka (Poland), Towarzystwo Naukowe Warszawskie. Komisja Językowa, Poradnik językowy, Wydania 217-225, Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1964, s. 354., psceć (psceć się); plszczyć
pszczenie