__TOC__ skaut ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) członek młodzieżowej organizacji skautowej lub harcerskiej
(1.1)
(1.1) Mój kuzyn, mieszkający we Włoszech, został skautem i często jeździ na wyprawy w Dolomity.
(1.1) być / zostać skautem
(1.1) harcerz, pionier
skauting skautka skautowy, skautowski
(1.1)
angielski: (1.1) scout baskijski: (1.1) eskaut białoruski: (1.1) скаўт czeski: (1.1) skaut duński: (1.1) spejder esperanto: (1.1) skolto fiński: (1.1) partiolainen francuski: (1.1) éclaireur , scout hebrajski: (1.1) צופה hiszpański: (1.1) scout islandzki: (1.1) skáti kataloński: (1.1) escolta macedoński: (1.1) извидник niderlandzki: (1.1) padvinder , scout niemiecki: (1.1) Pfadfinder nowogrecki: (1.1) πρόσκοπος portugalski: (1.1) escoteiro rosyjski: (1.1) бойскаут , скаут szwedzki: (1.1) scout ukraiński: (1.1) скаут węgierski: (1.1) cserkész wilamowski: (1.1) skaut włoski: (1.1) scout
skaut ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) skaut
(1.1)
skauting, skautka skautský
(1.1)
skaut ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) skaut
(1.1) skaut; skauta