kozetka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wąski mebel bez oparcia, przeznaczony do leżenia
(1.1)
(1.1) Otuliła się w wytarte futro, umieściła się wygodniej na kozetce i powróciła do książki. (1.1) Podchodzę do kozetki i układam się wygodnie. Zamykam oczy, ale natychmiast otwieram je na powrót, bo doznaję nieprzyjemnego uczucia zapadania się, zupełnie jak po dużej dawce alkoholu.
(1.1)
kozetkowy
(1.1) < < → gawędzić, rozmawiać