διαμονή ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pobyt, przebywanie (1.2) miejsce pobytu
(1) F29
(1.1) Όσοι πήγαν στην Ελλάδα μιλούν συχνά για τη διαμονή τους εκεί. → Wszyscy ci, którzy zwiedzili Grecję, często opowiadają o swoim tam pobycie.
(1.1) άδεια διαμονής, τίτλος διαμονής → dokument pobytowy, zezwolenie na pobyt • άδεια προσωρινής διαμονής → zezwolenie na pobyt tymczasowy (1.2) τόπος διαμονής → miejsce zamieszkania
διαμένω διαμονητήριος διαμονητήριο
(diamonḗ) → odosobnienie