stragan ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) prowizoryczne lub przenośne miejsce handlu, np. na targowisku
(1.1)
(1.1) Na straganie w dzień targowy / Takie słyszy się rozmowy: / Może pan się o mnie oprze, / Pan tak więdnie, panie koprze.Jan Brzechwa, Na straganie (1.1) W sobotę zawsze odbywał się tam targ rolny, na którym swoje towary sprzedawali rolnicy z podpoznańskich wiosek. Zamożniejsi bambrzy przyjeżdżali tu swoimi wozami, które natychmiast zamieniały się w stragany na kołach, oferujące mieszkańcom miasta drób, jajka, warzywa i pyry w workach albo w mniejszych ilościach na wymborki.
(1.1) stragan ze starzyzną • zwinąć stragan
(1.1) kram;
straganiarz , straganiarka straganik straganiarski, straganny, straganowy
→ 'pręt ukośny, krzyżulec, krzyżujące się drągi', → ‘kobylica, kozioł’
angielski: (1.1) stall, booth białoruski: (1.1) ларок , латок bułgarski: (1.1) сергия jidysz: (1.1) לאַרע niderlandzki: (1.1) kraam niemiecki: (1.1) Bude rosyjski: (1.1) палатка , прилавок ukraiński: (1.1) ятка , прилавок węgierski: (1.1) stand