sprawowanie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) (1.2) podlegające ocenie zachowanie ucznia w szkole
(1)
(1.1) W systemie jednopartyjnym tylko jedna partia jest uprawniona do sprawowania rzeczywistej władzy. (1.2) Mam obniżone sprawowanie, bo miałem dużo nieusprawiedliwionych nieobecności.
sprawować (się)
angielski: (1.1) behaviour, conduct hiszpański: (1.1) ejercicio ; (1.2) conducta , comportamiento japoński: (1.1) 行動 niemiecki: (1.1) Betragen włoski: (1.1) comportamento , condotta , operato