rąbać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( porąbać) (1.1) ścinać przy pomocy siekiery, topora lub maczety (1.2) dzielić na części przy pomocy siekiery, topora lub maczety (1.3) jeść (1.4) jeśćSłowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 298.
(1.1-2)
(1.1) Drwal rąbie drzewo w lesie. (1.2) Tata rąbie drewno do kominka.
(1.1) rąbać drzewo (1.2) rąbać drewno / mięso
(1.1) ścinać (1.2) ciąć
rąbek , rąb , rębacz , rąbalnia , rąbalnica , rąbanica , rąbanina , rąbanka , rąbeczek , rąbniecie , rąbanie , zarąbanie , przerębla , przerębel odrąbać, porąbać, zarąbać , rąbkować , rąbnąć , przerąbać , wrąbać , wyrąbać , rozrąbać rąbkowy
gdzie drwa rąbią, tam wióry lecą
angielski: (1.1) chop; (1.2) chop wood; (1.3) wolf, wolf down, gobble up duński: (1.2) hugge esperanto: (1.1) haki; (1.2) dishaki jidysz: (1.2) האַקן (hakn) niderlandzki: (1.1) hakken niemiecki: (1.1) fällen; (1.2) hacken ukraiński: (1.1) рубати włoski: (1.1) tagliuzzare