imadło ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) przyrząd, który służy do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce lub w trakcie montażu; (1.2) część przedmiotu służąca do chwytania jej dłonią w celu przenoszenia tego przedmiotu; (1.3) kleszcze chirurgiczne;
(1.1-3)
(1.1) Brygadzista umocował walec w imadle. (1.1) Trzymał w rękach jego głowę jak w imadle. (1.2) Amfora i każda waza o dwóch imadłach to diota.
(1.1) imadło bezwrzecionowe / kompaktowe / maszynowe / modelarskie / modułowe / obrotowe / pionowe / podwójne / precyzyjne / sinusowe / stolarskie / szlifierskie / ślusarskie / wiertarskie / żeliwne
(1.1) śrubsztak; szrobsztok, ; (1.2) ucho, uchwyt (1.3) szczypce, kleszcze
imak , imanie imać
angielski: (1.1) vise, vice, cramp, clamp baskijski: (1.1) tornuzil bułgarski: (1.1) менгеме duński: (1.1) skruestik hiszpański: (1.1) tornillo de banco , tornillo kaszubski: (1.1) jimadło kazachski: (1.1) іскенже litewski: (1.1) griebtuvas , spaustuvai niemiecki: (1.1) Schraubstock norweski (bokmål): (1.1) skrustikke /, skruestikke / norweski (nynorsk): (1.1) skruestikke , skrustikke nowogrecki: (1.1) μέγγενη rosyjski: (1.1) тиски węgierski: (1.1) satu wilamowski: (1.1) śraubstök włoski: (1.1) morsa