ścichapęk ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy (1.1) osoba pozornie cicha, ale zdolna do niespodziewanych działań przymiotnik (2.1) niespodziewany, zadziwiający przysłówek (3.1) niespodziewanie, zadziwiająco
(1.1) (2.1, 3.1)
(1.1) z cicha pękSkąd się wziął "ścichapęk" ("z cicha pęk") i jak może być używany?, cicha woda (2.1) z cicha pęk, niespodziewany, zadziwiający, zaskakujący (3.1) z cicha pęk, niespodziewanie, zadziwiająco, zaskakująco
ktoś, kto był cichy i nagle pękłŚcichapęk wśród wdzięku i klęku
(2.1) (3.1)