detonacja ()

, , ,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) eksplozja materiału wybuchowego połączona z hukiem; (1.2) spowodowanie detonacji (1.1) (1.3) reakcja chemiczna przebiegająca wybuchowo (1.4) nadmiernie szybkie spalanie się mieszanki paliwowej w cylindrze silnika połączone z charakterystycznym stukaniem

(1.1, 1.3-4) (1.2)

(1.1) odgłos / huk detonacji

(1.1) eksplozja, wybuch (1.2) detonowanie

detonowanie , zdetonowanie , detonator detonować , zdetonować detonacyjny

od

angielski: (1.1) detonation; (1.2) detonation baskijski: (1.1) detonazio; (1.2) detonazio białoruski: (1.1) дэтанацыя bułgarski: (1.1) детонация ; (1.3) детонация ; (1.4) детонация czeski: (1.1) detonace duński: (1.1) detonation ; (1.2) detonering esperanto: (1.1) detonacio francuski: (1.1) détonation rosyjski: (1.1) детонация ukraiński: (1.1) детонація włoski: (1.1) detonazione ; (1.4) detonazione