ĝua ()
przymiotnik (1.1) rozkoszny
(1.1)
(1.1) La esprimo unue indiferenta, poste ruzeta, cedis lokon al ĝua rideto.Johán Valano, (Claude Piron), Ĉu li bremsis sufiĉe? – wyd. GEO, 2015. → Mina najpierw obojętna, potem nieco przebiegła, ustąpiła miejsce rozkosznemu uśmiechowi. (1.1) Ho vi, kies ĉarmoj vekas sentojn • De dolora ĝojeco kaj ĝuajn turmentojn!Adam Mickiewicz, Sinjoro Tadeo, tłum. Antoni Grabowski, Pola Esperanto-Asocio, Warszawa 1986, (Księga XII, str. 318). → O ty, której wdzięki budzą uczucia bolesnej radości i rozkosznych mąk!
(1.1) ĝua rigardo → rozkoszne spojrzenie • ĝua odoro → rozkoszny zapach • ĝua ĝemo → rozkoszne westchnienie
ĝuo ĝui ĝue