богъ ()
boǧ
rzeczownik (1.1) byk
(1.1) гал, куыр
zapożyczenie z języków turkijskich, ostatecznie z , ,
богъ ()
bohŭ
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) bóg (1.2) osoba z wyższej klasy społecznej (1.3) car rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) idol
(1.3) царь (2.1) идолъ, кумиръ
Богъ
źródłosłów dla , біг, , odziedziczone ze , z
богь, бог, бугъ, boh
богъ ()
ⰱⱁⰳⱏ
bogŭ
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bóg (1.2) Bóg
(1.1-2)
божьи
odziedziczone z → bóg; udział, dola, bogactwo, szczęście, z → udział, przydział, część, z → dzielić , , (bog), ,
богъ ()
bogŭ
rzeczownik, rodzaj żeński, męski (1.1) bóg (1.2) Bóg
(1.1-2)
божии, божьскъ
богъ даи • богъ не даи
źródłosłów dla > , біг, , • odziedziczone z