__TOC__ kela ()
rzeczownik (1.1) banan
kela ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gardło
kela ()
czasownik nieprzechodni (1.1) pieścić, głaskać, obcałowywać czasownik czynno-bierny (deponens) kelas (2.1) pieścić się nawzajem, głaskać się nawzajem, obcałowywać się, migdalić się
(1.1) kela med någon → pieścić się z kimś
(1.1) smeka, krama, klappa, gosa, gulla (2.1) smekas, kramas, vänslas, pussas
kel, kelande kelen, kelig
złożenie rzeczownikowe kelgris złożenie przymiotnikowe kelsjuk