__TOC__ πλάτη ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) plecy, grzbiet (1.2) plecy (ubrania) (1.3) łopatka (zwierzęcia) (1.4) oparcie (mebla)
(1) F30
(1.4) πλάτη της καρέκλας → oparcie krzesła
(1.1) νώτα, ράχη (1.3) ωμοπλάτη, σπάλα (1.4) ράχη
πλατούλα , πλατίτσα πλατάρα
έχω γερές πλάτες → mieć mocne plecy γυρίζω την πλάτη σε κάποιον → odwrócić się plecami do kogoś
od
πλάτη () plátī
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) plecy
(1.1) ράχα̈