promieniowanie () , ,

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) strumień cząstek lub fal wysyłanych przez ciało; (1.2)

(1.1) (1.2) ,

(1.1) Zasada działania pirometru opiera się na pomiarze natężenia promieniowania cieplnego emitowanego przez badane ciało.

(1.1) promieniowanie fal elektromagnetycznych / radiowe / mikrofalowe / tła / reliktowe / cieplne / termiczne / podczerwone / świetlne / słoneczne / laserowe / ultrafioletowe / nadfioletowe / rentgenowskie / Roentgena / synchrotronowe / gamma / korpuskularne / beta / alfa / naturalne / kosmiczne / jonizujące / niejonizujące / jąder / jądrowe / plazmy / hamowania

(1.1) radiacja, emanacja

napromieniować, promieniować promień popromienny promiennie

angielski: (1.1) radiation białoruski: (1.1) радыяцыя duński: (1.1) stråling ; (1.2) stråling esperanto: (1.1) emano estoński: (1.1) kiirgus gruziński: (1.1) რადიაცია hiszpański: (1.1) radiación kataloński: (1.1) radiació niemiecki: (1.1) Strahlung norweski (bokmål): (1.1) stråling / norweski (nynorsk): (1.1) stråling ; (1.2) stråling rosyjski: (1.1) излучение ukraiński: (1.1) випромі́нювання , радіа́ція