bicz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) kilka splecionych ze sobą rzemieni przymocowanych do drewnianej rękojeści
(1.1)
(1.1) Wzbija się kurzawa na piaszczystej drodze, wrzask gęsi miesza się z pokrzykiwaniem pastuszków, klaskanie biczów rozlega się szeroko w powietrzu, a nad całym tym gwarem panuje przeraźliwy krzyk sołtysowego gąsiora, który idzie, machając skrzydłami, przed stadem jakby wódz przed wojskiem.
(1.1) bat, knut, harap, batog, basior, bykowiec, korbacz, puha, kańczug
biczowanie , biczownik , ubiczowanie biczyk biczysko biczować , ubiczować biczowniczy, biczowy, biczowaty
bicz boży • bicz wodny • jak z bicza trzasł • kręcić na siebie bicz • ukręcić bicz na kogoś • kręcić bicz z piasku • rozpuszczony jak dziadowski bicz • z piasku bicza nie ukręcisz
albański: (1.1) kamxhik angielski: (1.1) whip arabski: (1.1) سوط białoruski: (1.1) бізун , плётка bułgarski: (1.1) бич chorwacki: (1.1) bič duński: (1.1) pisk esperanto: (1.1) vipo francuski: (1.1) fouet hiszpański: (1.1) azote , verdugo , zurriago jidysz: (1.1) נאַגײַקע (nagajke) kaszubski: (1.1) batug , dëga , kańczuk , kòrbôcz , korpëcz , szmôk kataloński: (1.1) fuet łaciński: (1.1) flagellum niemiecki: (1.1) Peitsche , Geißel nowopruski: (1.1) brūzgas rosyjski: (1.1) бич slovio: (1.1) bicx (бич) słowacki: (1.1) bič wilamowski: (1.1) gaesuł , gǡsuł , gasuł włoski: (1.1) frusta