Ananke ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) bogini i uosobienie konieczności, bezwzględnego przymusu, nieuchronności i siły zniewalającej do podporządkowania się wyrokowi przeznaczenia, utożsamiana z rzymską Necessitas; (1.2) jeden z księżyców Jowisza;
(1.1-2)
(1.1) W teogonii orfickiej Ananke uchodziła za córkę Hydrosa i Gai oraz matkę Mojr i Adrastei.
(1.1) bogini Ananke • kult / posąg / potomstwo / przedstawienie / wizerunek Ananke • ku czci / na cześć Ananke • oddawać cześć / poświęcony Ananke • czcić Ananke
(1.1) Necessitas; Konieczność
(1.1) bogini (1.2) księżyc / naturalny satelita
ananke , anankazm anankastyczny
(1.1) (Ananke)Jan Zygmunt Jakubowski, Literatura polska okresu Młodej Polski, WSiP, Warszawa 1963, s. 141. < (ananke) → to, co ma być; konieczność (1.2) od (1.1)
(1.1) ; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka (1.2)
angielski: (1.1) Ananke; (1.2) Ananke czeski: (1.1) Ananké kataloński: (1.2) Ananké łaciński: (1.1) Anance , Necessitas nowogrecki: (1.1) Ανάγκη słowacki: (1.1) Ananké starogrecki: (1.1) Ἀνάγκη