grzeczność () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) uprzejmy sposób zachowania (1.2) posłuszne zachowanie dziecka (1.3) przysługa (1.4) grzeczności uprzejme słowa i gesty, komplementy
(1.1-3) (1.4)
(1.1) Bez jaj, Katrine, bez jaj, mam tak stać i z grzeczności nic nie mówić, kiedy widzę to, co widzę?Tore Renberg, Człowiek, który pokochał Yngvego, s. 87
(1.1) zdawkowa grzeczność; przez grzeczność; z grzeczności (1.3) wyświadczyć komuś grzeczność
(1.1) galanteria, kindersztuba, kurtuazyjność, polor, szarmanckość, uprzejmość (1.2) posłuszeństwo, potulność, układność, uległość; spolegliwość (1.3) pójście na rękę, przysługa (1.4) uprzejmości, komplementy
(1.1-2) niegrzeczność
grzeczny, grzeczniutki, grzecznościowy, ugrzeczniony grzecznie, grzeczniutko, grzecznościowo
angielski: (1.1) politeness, courtesy, civility; (1.3) favour; (1.4) compliments francuski: (1.1) politesse , gentillesse ; (1.2) sagesse ; (1.3) faveur hiszpański: (1.1) cortesía ; (1.3) favor niemiecki: (1.1) Höflichkeit , Gefälligkeit ; (1.3) Gefälligkeit , Gefallen ; (1.4) Komplimente rosyjski: (1.1) вежливость ukraiński: (1.1) ввічливість ; (1.3) ґречність