zaopatrywać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( zaopatrzyć) (1.1) stale dostarczać komuś potrzebnych mu rzeczy (1.2) wyposażać w coś (1.3) dodawać ozdobniki do tekstu lub melodii czasownik zwrotny niedokonany zaopatrywać się ( zaopatrzyć się) (2.1) gromadzić potrzebne rzeczy
(1.1-3) (2.1)
(1.1) Żołnierze perscy schronili się w dwóch nadmorskich cytadelach, zaopatrywanych drogą morską.
zaopatrywać kogoś / coś w coś
zaopatrywanie , zaopatrzenie , zaopatrzeniowiec zaopatrzyć
angielski: (1.1) furnish, cater (for ); (1.2) equip duński: (1.1) forsyne; (1.2) forsyne francuski: (1.1) fournir, approvisionner; (1.2) assortir, équiper; (2.1) s'équiper, s'approvisionner hiszpański: (1.1) abastecer; (1.2) proveer; (2.1) proveerse, abastecerse niemiecki: (1.1) versorgen, beliefern; (1.2) ausrüsten, ausstatten, versehen; (2.1) sich versorgen rosyjski: (2.1) запасаться staroangielski: (1.2) geatwan