erbarmen ()
czasownik słaby, nierozdzielnie złożony (1.1) litować (się), ulitować (się), zlitować (się) (1.2) wzbudzać litość, wzbudzić litość
(1.1-2) erbarm|en, erbarmte, erbarmt (haben)
(1.1) Erbarme dich meiner! → Zlituj się nade mną! (1.1) Erbarme dich über mich! → Zlituj się nade mną! (1.2) Sie erbarmt mich. → Ona wzbudza we mnie litość.
(1.1) sich + erbarmen • sich über + erbarmen (1.2) erbarmen
Erbarmen , Erbarmung erbärmlich