wychowanek ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) absolwent jakiejś szkoły (1.2) osoba wzięta na wychowanie przez kogoś, będąca pod czyjąś opieką; ktoś, kto został wychowany przez osoby nie będące jego rodzicami
(2.1) od: wychowanka
(1.1-2)
(1.1) Jeden z wychowanków katowickiej wszechnicy pracuje dzisiaj w NASA. (1.2) Dlatego też wychowanie dobre, lub tak nazywane, polega w znacznej części na oszukiwaniu wychowanków, a to w tym celu, aby zaniedbywali wygody własnej na rzecz cudzejGiacomo Leopardi, Myśli (tłum. Józef Ruffer, wyd. 1909).
(1.1) zjazd wychowanków (1.2) wychowanek bidula / domu dziecka / internatu / placówki / poprawczaka / sierocińca
(1.1) wychowaniec (1.2) wychowaniec
wychowanie , wychowywanie , wychowaniec , wychowawca , wychowawczyni , wychowanica wychowanka wychowywać , wychować , chować wychowany, wychowawczy wychowawczo
Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 17.
(1.1) angielski: (1.1) alumnus; (1.2) fosterling, foster child białoruski: (1.1) выхаванец (vyhavanec); (1.2) выхаванец (vyhavanec) bułgarski: (1.1) възпитаник ; (1.2) възпитаник włoski: (1.1) ex-studente , diplomato , laureato ; (1.2) interno