konscienco ()
rzeczownik (1.1) sumienie
(1.1)
(1.1) bona / pura / senmakula / trankvila konscienco → czyste / spokojne sumienie • malbona / malpura / kulpa / maltrankvila konscienco → nieczyste / niespokojne sumienie • elasta / falsa / larĝa / senhonta / skrupula konscienco → elastyczne / fałszywe / szerokie / bezwstydne / skrupulanckie sumienie • ekzameno / riproĉoj / voĉo de la konscienco → rachunek / wyrzuty / głos sumienia • havi konsciencon / havi nenian konsciencon / ne havi konsciencon → mieć sumienie / nie mieć sumienia • la konscienco diktas / permesas / malpermesas ion → sumienie dyktuje coś / pozwala na coś / zabrania czegoś • la konscienco persekutas / turmentas iun → sumienie prześladuje / dręczy kogoś • io kuŝas sur la konscienco / io ŝarĝas / turmentas la konsciencon → coś leży na sumieniu / coś obciąża / dręczy sumienie • agi konforme al sia konscienco / kontraŭ sia konscienco → działać zgodnie z sumieniem / wbrew sumieniu
konscienceco konscienca konscience
for konscienco, venos potenco • havi larĝan konsciencon • konscienco senmakula estas kuseno plej mola • konscienco trankvila estas bona dormilo • kovri la buŝon de sia konscienco • la konscienco lin ne turmentas • pli bona pura konscienco, ol malpura potenco • pura konscienco estas plej granda potenco • kun pura konscienco