opposition ()
rzeczownik (1.1) sprzeciw (1.2) opór (1.3) opozycja (1.4) opozycja oppositions
oppositional, opposable oppose
opposition ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przeciwieństwo, przeciwność (1.2) opozycja
(1.1-2) opposition; oppositions
(1.1) par opposition
opposer opposant opposant
opposition ()
rzeczownik (1.1) sprzeciw (1.2) opozycja
opposition ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) opozycja
(1.1) en opposition, oppositionen, oppositioner, oppositionerna
(1.1) oppositionsledare • oppositionsparti