uciążliwy ()

, ,

przymiotnik (1.1) taki, którego wykonanie sprawia kłopot, trudności, wymaga dużego wysiłku (1.2) męczący, dokuczliwy

(1.1-2)

(1.1) Mam dość tych codziennych, uciążliwych czynności. (1.2) Spanie na brzuchu sprawia, że bóle pleców stają się mniej uciążliwe.

(1.2) uciążliwy sąsiad / lokator / owad / hałas / zapach / fetor • uciążliwe warunki • bardzo / szczególnie / mało uciążliwy

(1.1) kłopotliwy, problematyczny, pracochłonny, żmudny, trudny, ciężki, mozolny (1.2) nieporęczny, niewygodny, nieznośny, przykry, dokuczliwy, męczący, dotkliwy; upierdliwy

uciążliwość uciążliwie

angielski: (1.1) bothersome, burdensome, onerous, toilsome, troublesome, uphill; (1.2) inconvenient, oppressive, severe, tedious esperanto: (1.1) peniga; (1.2) ĝena, laciga francuski: (1.1) pénible; (1.2) fatigant hiszpański: (1.1) embarazoso, molesto, pesado; (1.2) embarazoso, molesto, pesado interlingua: (1.1) ardue, onerose, penose łaciński: (1.1) asper; (1.2) molestus niemiecki: (1.1) beschwerlich, mühsam, haarig nowogrecki: (1.1) δύσκολος rosyjski: (1.1) обременительный szwedzki: (1.1) besvärlig, jobbig, svår, marig, krånglig, knepig, strulig, kämpig, motig; (1.2) jobbig, kämpig, motig, obekväm, mödosam, tröttsam, slitsam, påfrestande, ansträngande włoski: (1.1) faticoso, malagevole, scabroso; (1.2) grave, gravoso, importuno, penoso, pesante, oneroso