__TOC__ ostro () , ,
przysłówek (1.1) w sposób charakterystyczny dla ostrych przedmiotów (1.2) groźnie, twardo, bezpardonowo, nieprzychylnie (1.3) bez rozmycia, wyraźnie (1.4) za pomocą ostrych przypraw (1.5) ciężko, z trudnościami (1.6) dotkliwie, przenikliwie, dokuczliwie (1.7) bardzo mocno (1.8) intensywnie, z dużą ilością wrażeń
(1.6) Ostro wieje wiatr. (1.7) Ten reflektor ostro daje po oczach. (1.8) Jak było na rajdzie? O, stary, było ostro!
(1.1) ostro zakończony (1.2) powiedzieć coś ostro (1.3) ostro widoczny (1.4) ostro przyprawiony (1.5) ostro przechodzić chorobę
(1.5) ciężko
(1.2) delikatnie, subtelnie (1.5) lekko (1.6) delikatnie
ostry, ostrzowy ostrzyciel , ostrość, ostrzenie, obostrzenie, naostrzenie, wyostrzenie, ostrak ostrzyć, naostrzyć, wyostrzyć
angielski: (1.1) sharply; (1.2) sharply, harshly, savagely, sternly; (1.3) acutely, sharply duński: (1.1) skarpt; (1.2) skarpt; (1.3) skarpt; (1.4) stærkt; (1.7) kraftigt esperanto: (1.1) akre rosyjski: (1.1) остро starogrecki: (1.6) ὠμῶς ukraiński: (1.1) гостро; (1.2) гостро
ostro ()
rzeczownik (1.1) , ostryga
(1.1)
(1.1) zobacz też: Indeks:Esperanto - Zwierzęta