niefortunny ()
, ,
przymiotnik (1.1) nieszczęśliwy, który nie ma szczęścia (1.2) który ma niepomyślny przebieg
(1.1-2)
(1.1) Chodziło o uwolnienie więzionego w Polsce arcyksięcia Maksymiliana, niefortunnego rywala Zygmunta III podczas wolnej elekcji. (1.2) Niefortunna wypowiedź nieradzącego sobie z językiem obcym urzędnika państwowego była z jednej strony dyplomatycznym zgrzytem, z drugiej – obiektem kpin, żartów i niezliczonych memów.
(1.1) fortunny
niefortunnie
angielski: (1.1) infelicitous, untoward, unfortunate, luckless, unlucky duński: (1.1) uheldig; (1.2) uheldig francuski: (1.1) malheureux hiszpański: (1.1) desafortunado, desgraciado, infeliz; (1.2) nefasto, aciago, fatídico interlingua: (1.1) infortunate starogrecki: (1.2) δυστυχής szwedzki: (1.2) olycksalig, olycksdiger, ödesdiger tuvalu: (1.1) kālofa włoski: (1.1) infelice, sventurato