opanowanie () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) (1.2) spokój, panowanie nad swoimi emocjami
(1.1-2)
(1.1) zawładnięcie (1.2) samokontrola, beznamiętność, zachowanie zimnej krwi, niewzruszoność
opanować , opanowywać opanowany
angielski: (1.2) possession, temper, coolness, equanimity, composure, restraint, quietude francuski: (1.2) maîtrise de soi jidysz: (1.1) שליטה rosyjski: (1.2) невозмутимость sanskryt: (1.2) प्रशम