chrematonim ()

, ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) nazwa własna przedmiotu kultury materialnej, np. działa, statku, dzwonu, zegara itp.Stanisław Kania, Jan Tokarski, Zarys leksykologii i leksykografii polskiej, Warszawa 1997, s. 199.

(1.1)

(1.1) jednostka leksykalna, leksem, onim

chrematonomastyka , chrematonimia

(chrē̃ma, chrē̃matos) → rzecz potrzebna / użyteczna, ogólnie rzecz, sprawaKatarzyna Malinowska, „Blogaskowy fejm”, czyli o języku blogerów modowych, w: Socjolekt, idiolekt, idiostyl. Historia i współczesność pod red. Urszuli Sokólskiej, Uniwersytet w Białymstoku, Białystok 2017, s. 168.

niemiecki: (1.1) Chrematonym słowacki: (1.1) chrématonymum