उमा

उमा ()

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) żona Śiwy, córka Himavata (हिमवत्) i Meny rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) światło, jasność, światłość, świetlistość (2.2) sława, reputacja, dobre imię (2.3) spokój, cisza, wyciszenieSir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, str. 217 (2.4) noc (2.5) , kurkuma (2.6) , len

(1.1) सती (2.1) ज्योति, वर्चस्, दीधिति, आभाति (2.2) ख्याति, श्रवस् (2.3) उपशान्ति, प्रशम, उपशम, क्षेम, निर्व्याकुलता, प्रतिष्ठा, सम, शमथ, सान्त, शान्ति, स्थैर्य (2.4) अक्ता, नक्त, याम्या, रात्रि, नक्ति, असिक्नी, अक्तु (2.5) हरिद्रा, कङ्कटेरी, कटंकटेरी, कदम्ब, कर्चूरक, कावेरी, क्षपा, गौतमी, गौरी, तमि, तुङ्गी, सुन्दरी (2.6) अतसी

(2.3) शिष्य (2.4) दिव, दिवस, वर्ष

nie myl z ऊम (ūma) i उम (uma)