żołnierzyk ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) od: żołnierz rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) zabawka w formie drobnej figurki żołnierza
(1.1) (2.1)
(2.1) Na półce obok okienka, pomiędzy plastykowymi żołnierzykami a kartonem pełnym długopisów „Zenitu”, stało lusterko, w którym Cesia ujrzała swoje odbicie: fragment źle ubranej, nieciekawej dziewczyny w naciśniętej na oczy włóczkowej czapce.
(2.1) ołowiany / cynowy / plastikowy żołnierzyk • bawić się żołnierzykami • kolekcjonować / zbierać żołnierzyki
żołnierz , żołnierka żołnierski
(1.1) białoruski: (1.1) салдацік ; (2.1) салдацік duński: (2.1) tinsoldat hiszpański: (1.1) soldadito ; (2.1) soldadito norweski (bokmål): (2.1) tinnsoldat norweski (nynorsk): (2.1) tinnsoldat nowogrecki: (1.1) στρατιωτάκι ; (2.1) στρατιωτάκι rosyjski: (1.1) солдатик ; (2.1) солдатик