__TOC__ साधु ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sadhu (1.2) święty (1.3) anachoreta przymiotnik (2.1) święty (2.2) niewinny (2.3) sprawiedliwy, prawy, uczciwy
साधू , साध्वी
(sādhu)
साधु ()
przymiotnik (1.1) słuszny, właściwySir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, str. 1201 (1.2) prosty, bezpośredni, prowadzący prosto do celu, udrerzający w cel, nieomylny (jak strzała lub piorun) (1.3) prosto zakończony, niesplątany (1.4) przychylnie nastawiony, miły, chętny, skłonny (1.5) efektywny, skuteczny (np. modlitwa) (1.6) gotowy, przygotowany (1.7) pokojowy, bezpieczny (1.8) silny, doskonały, dobry na (1.9) odpowiedni, właściwy, pasujący (1.10) dobry, cnotliwy, prawy (1.11) dobrze urodzony, szlachetny, szlachetnego pochodzenia (1.12) poprawny, czysty (język) rzeczownik, rodzaj męski (2.1) dobry, cnotliwy, uczciwy człowiek (2.2) święty, mędrzec, jasnowidz (2.3) w dźinizmie: dźina lub ubóstwiony święty
(1.1) ऋत, विशुद्ध (1.7) क्षेम्य (1.9) भूत, सम
(1.1) असाधु
असाधु