__TOC__ grøn ()
przymiotnik (1.1) zielony (1.2) młody i niedoświadczony (1.3) dotyczący natury i środowiska naturalnego
(1) grøn, grønt, grønne;
(1.1) Hendes øjne er grønne som græs. → Jej oczy są zielone jak trawa.
(1.1) grøn te → zielona herbata • Grønland → Grenlandia
(1.2) umoden, uerfaren
grønlig blive grøn af misundelse • det grønne bord • få grønt lys • græsset er altid grønnere på den anden side • grøn bølge • have grønne fingre • sove på sit grønne øre
zobacz też: kolory w język duńskim
grøn ()
przymiotnik (1.1) zielony (1.2) o owocu, warzywie: niedojrzały (1.3) o człowieku: młody, niedoświadczony (1.4) dotyczący natury i środowiska naturalnego
(1.1) grøn, grøn, grønt, grøne;
ergre seg grøn • graset er alltid grønare på andre sida av gjerdet • grøn av misunning • love gull og grøne skogar grøn bølgje • grøn energi • grøn lunge • grønt skifte