שוועריקייט () ; polska: szwerikejt
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) (cecha) trudność, uciążliwość, kłopotliwość (1.2) (rzecz lub okoliczność) trudność, przeszkoda, uciążliwość, kłopot, problem, tarapaty
(1.1-2) שוועריקייט; שוועריקייטן
(1.2) די צווייטע שוועריקייט פֿאַר די קינדער איז געווען די שפּראַך. זיי האָבן בײַם אַרײַנטרעטן אין קלאַס פֿאַרשטאַנען אַזוי ווינציק רוסיש, אַז אַלע האָבן פֿון זיי געמאַכט חוזק – סײַ דער לערער, סײַ די חבֿרים. → Drugą trudnością dla dzieci był język. Wchodząc do klasy rozumiały tak niewiele rosyjskiego, że wszyscy z nich drwili – i nauczyciel, i koledzyשלום־עליכם (Szolem-Alejchem): פֿונעם יאַריד (Funem jarid)..
(1.1) מיט גרויסער שוועריקייט → z wielką trudnością, z wielkim trudemשלום־עליכם (Szolem-Alejchem): ייִדישע שרײַבער (Jidisze szrajber).
(1.2) שטערונג, פּראָבלעם, צרה, אַ האַרב / שווער לייענען
שווערקייט שווער שווער
od ,