fermentować ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) ulegać procesowi fermentacji czasownik przechodni niedokonany (2.1) powodować fermentację, poddawać fermentacji
(1) (2)
(1.1) Moszcz fermentuje. Czujesz kwaśny zapach fermentującego moszczu? (2.1) Niegdyś gospodynie fermentowały kapustę w prawdziwych dębowych beczkach. (2.1) Były nawet próby zastosowania fermentowanych ogonków wiśniowych, a także amerykańskiej herbaty Monarda z suszonych liści rośliny o tej samej nazwie (po polsku pysznogłówka).
(2.1) fermentować +
(?.1)
ferment , fermentacja , fermentownia , fermentowanie , fermentator przefermentować, sfermentować
angielski: (1.1) ferment; (2.1) ferment białoruski: (1.1) ферментаваць; (2.1) ферментаваць bułgarski: (1.1) ферментирам duński: (1.1) fermentere, gære; (2.1) fermentere, forgære francuski: (1.1) fermenter hiszpański: (1.1) fermentar; (2.1) fermentar interlingua: (1.1) fermentar niemiecki: (1.1) gären; (2.1) gären norweski (bokmål): (1.1) fermentere; (2.1) fermentere norweski (nynorsk): (1.1) fermentere, fermentera; (2.1) fermentere, fermentera portugalski: (1.1) fermentar rosyjski: (2.1) ферментировать szwedzki: (1.1) jäsa, fermentera ukraiński: (1.1) ферментувати; (2.1) ферментувати włoski: (1.1) fermentare; (2.1) fermentare