kontemplacja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) skupienie, rozmyślanie, pogrążenie w myślach (1.2) w mistycyzmie: wewnętrzna modlitwa (1.3) przyglądanie się czemuś
(1.1-3)
(1.1) Zarówno koncentracja, jak i kontemplacja są dwoma różnymi rodzajami medytacji. (1.2) Mianem kontemplacji określa się spoglądanie w wierze na Chrystusa. (1.3) Potrafił godzinami wpatrywać się w jakiś obraz. Ta jego kontemplacja wprawiała w zdumienie kustoszy muzealnych.
(1.1) oddać się kontemplacji
(1.1) medytacja
kontemplatyk , kontemplatyczka , kontemplacyjność , kontemplatywność , kontemplowanie kontemplować kontemplacyjny, kontemplatywny
<
angielski: (1.1) contemplation; (1.2) contemplation bułgarski: (1.2) съзерцание czeski: (1.1) kontemplace , rozjímání ; (1.2) kontemplace , meditace francuski: (1.1) contemplation ; (1.2) contemplation hiszpański: (1.1) contemplación ; (1.2) contemplación interlingua: (1.1) contemplation; (1.2) contemplation; (1.3) contemplation kataloński: (1.1) contemplació ; (1.2) contemplació litewski: (1.1) kontempliacija ; (1.2) kontempliacija niemiecki: (1.1) Betrachtung ; (1.2) Kontemplation , Meditation pali: (1.1) jhāna portugalski: (1.1) contemplação ; (1.2) contemplação rosyjski: (1.1) размышление , раздумье ; (1.2) созерцание , медитация sanskryt: (1.1) ध्यान , योग słowacki: (1.1) kontemplácia ; (1.2) kontemplácia tajski: (1.1) สมาธิ ukraiński: (1.2) контемпляція włoski: (1.1) contemplazione ; (1.2) contemplazione