skupienie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) stan skoncentrowania myśli i uwagi (1.2) nagromadzenie się w jednym miejscu (1.3) stan nagromadzenia materii
(1.1-3)
(1.1) Wszyscy trwali w skupieniu przed wystawionym Najświętszym Sakramentem. (1.2) Goethyt występuje w skupieniach zbitych. (1.2) Król obawiał się, że skupienie zbyt wielu ziem w jego rękach mogłoby wywołać protesty zagraniczne, a być może również i wojnę, co było mu nie na rękę – trwała właśnie wojna stuletnia. (1.3) Słowo „woda” jako nazwa związku chemicznego może się odnosić do każdego stanu skupienia.
(1.2) skupienie +
(1.1) głębokie / ogromne / pełne / modlitewne / nabożne / pobożne / religijne skupienie • atmosfera skupienia • dzień skupienia • czekać / obserwować / słuchać / trwać w skupieniu • skupienie wzroku (1.2) skupienie komórek • tworzyć skupienie (1.3) stan skupienia
(1.1) koncentracja (1.2) skupisko
(1.1) dekoncentracja, nieuwaga
skupianie , skupisko skupić , skupiać skupiony
angielski: (1.1) concentration, focus; (1.2) aggregation, concentration rosyjski: (1.1) сосредоточение , концентрация ; (1.2) сосредоточение , скопление , концентрация ; (1.3) сосредоточение , концентрация włoski: (1.1) raccoglimento , concentrazione ; (1.2) concentrazione , accumulazione , ammasso ; (1.3) aggregazione