militaryzm ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne; (1.2) agresywna polityka zewnętrzna polegająca na celowym wywoływaniu konfliktów zbrojnych lub dążeniu do rozstrzygania konfliktów metodami siłowymi
(1.1-2) ,
(1.1) Ekonomistka podkreślała, że militaryzm nie tylko odegrał kluczową rolę podczas kolonizacji Nowego Świata, ale – co ważniejsze – jego kluczową rolą i funkcją była akumulacja kapitału, w tym narzucenie handlu towarowego i proletaryzacji tubylców.
militaryzacja , militarysta , militarystka militarystyczny, militarny militarystycznie, militarnie
<
angielski: (1.1) militarism arabski: (1.1) عسكرية białoruski: (1.1) мілітарызм ; (1.2) мілітарызм bułgarski: (1.1) милитаризъм ; (1.2) милитаризъм czeski: (1.1) militarismus duński: (1.1) militarisme francuski: (1.1) militarisme hiszpański: (1.1) militarismo interlingua: (1.1) militarismo jidysz: (1.1) מיליטאַריזם niemiecki: (1.1) Militarismus norweski (bokmål): (1.1) militarisme norweski (nynorsk): (1.1) militarisme nowogrecki: (1.1) μιλιταρισμός portugalski: (1.1) militarismo rosyjski: (1.1) милитари́зм szwedzki: (1.1) militarism turecki: (1.1) militarizm ukraiński: (1.1) мілітари́зм ; (1.2) мілітари́зм włoski: (1.1) militarismo