udręka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) to, co kogoś dręczy i powoduje cierpienie (1.2) psychiczne cierpienie będące rezultatem czegoś, co dręczy
(1.1-2)
(1.1) To było bardzo przykre uczucie i pragnął, aby nie trwało długo, lecz trwało z każdym dniem coraz dłużej, aby wreszcie stać się okropną udręką, która nie opuszczała mecenasa nawet we śnie. (1.2) Na jego twarzy pojawił się wyraz wstrętu, który powoli przeradzał się w udrękę.
(1.1) udręczenie (1.2) ból, cierpienie, droga krzyżowa, gehenna, golgota, kalwaria, katorga, katusza, łoże boleści
(1.2) rozkosz
udręczanie , udręczenie , dręczyciel udręczać , udręczyć
angielski: (1.1) torment, agony esperanto: (1.1) turmento francuski: (1.1) tourment jidysz: (1.1) צרה (core) niemiecki : (1.1) Qual ; (1.2) Qual nowogrecki: (1.1) βασανιστήριο , βάσανο , ταλαιπωρία ; (1.2) άγχος rosyjski: (1.1) мука ; (1.2) удручённость ; мучение włoski: (1.1) tormento ; (1.2) supplizio , tormento