błyszczący ()
(1.1) przymiotnikowy czynny od: błyszczeć przymiotnik jakościowy (2.1) taki, który się błyszczy
(1.1) (2.1)
(2.1) Zawinęła prezenty w błyszczący papier. (2.1) Te buty z błyszczącymi klamrami są bardzo wygodne. (2.1) Powierzchnia płyty była gładka i błyszcząca.
błyszczeć błyszcząco
angielski: (2.1) shiny, shining, glittering, glittery białoruski: (2.1) бліскучы chiński standardowy: (2.1) 亮 (liàng) galicyjski: (2.1) brillante jidysz: (2.1) גלאַנציק (glancik) kataloński: (2.1) brillant łaciński: (1.1) fulgidus niderlandzki: (1.1) schitterend; (2.1) briljant, schitterend nowogrecki: (1.1) γυαλιστερός nowopruski: (1.1) zarawīngis rosyjski: (2.1) блестящий włoski: (2.1) brillante, risplendente