__TOC__ majster ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) samodzielny rzemieślnik, który prowadzi warsztat i szkoli uczniów (1.2) osoba, która bezpośrednio nadzoruje pracę robotników w fabryce lub na budowie (1.3) dobry fachowiec (1.4) spryciarzMałgorzata Stefaniak, „Absztyfikant założył ancug”, czyli o niemieckich zapożyczeniach we współczesnej polszczyźnie potocznej, w: Język, Komunikacja, Informacja nr 6/2011, red. I. Koutny, P. Nowak, s. 218.
(1.1-4)
majsterkowanie , zmajstrowanie , majstrowanie , majstrowa , majsterka , majstrówna majstrować , majsterkować , zmajstrować majstrowy
majster-klepka
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
angielski: (1.1) master; (1.2) foreman; (1.3) craftsman białoruski: (1.1) майстар ; (1.2) майстар duński: (1.1) mester ; (1.2) mester ; (1.3) mester esperanto: (1.1) majstro; (1.2) majstro; (1.3) majstro hiszpański: (1.1) artesano ; (1.2) capataz kaszubski: (1.1) méster ; (1.2) méster niemiecki: (1.1) Handwerksmeister , Meister ; (1.2) Meister ; (1.3) Fachmann norweski (bokmål): (1.1) mester ; (1.2) mester ; (1.3) mester norweski (nynorsk): (1.1) meister ; (1.2) meister ; (1.3) meister ukraiński: (1.2) майстер , бригади́р ; (1.3) майстер
majster ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) majster (1.2) mistrz
majstrovstvo majsterka majstrovský majstrovsky