vietor ()
,
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) wiatrhttps://iecor.clld.org/languages/slovak wg typu III (męskonieżywotny) wz. 1; Alt. ie → e; vetry D lp vetra; Msc lp vetre
(1.1) Strhol sa silný vietor a nemohli sme ísť na hory. → Zerwał się silny wiatr i nie mogliśmy iść w góry.
(1.1) fúka vietor → wieje wiatr • vetrom ošľahaná tvár → twarz smagana wiatrem
vetrisko vetrík , vetríček , vetierok vetrový
byť do vetra → być lekkomyślnym • vie, odkiaľ vietor fúka → wie, skąd wiatr wieje • bez vetra sa ani lístok nepohne → każda rzecz ma swoją przyczynę • obracať sa, ako vietor fúka; kam vietor, tam plášť → być niestałym w swoich sądach; zmieniać swoje stanowisko, zdanie w zależności od sytuacji
<