__TOC__ muga ()
rzeczownik (1.1) granica (1.2) granica (1.3) limit
mugatu mugadun, mugaezin, mugagabe, mugagarri, mugakide, mugatu, mugako mugagabetasun, mugaketa, mugakide, mugakidetasun, mugalari, mugalde, mugarri, mugazain, mugazaingo, mugazaintza
muga ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) znak graniczny (1.2) składanie ikry (1.3) tarło (okres godowy u ryb) (1.4) tarło (zapłodnienie ikry)
(2.1) (2.2)
(1) mugas
(1.1) mojón, término, hito (1.2-3) desove (1.4) fecundación
(1.2-4) mugar; mugada
(1.1) (1.2-4)