nieszczęśnik ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba nieszczęśliwa, wzbudzająca litość i współczucie
(1.1)
(1.1) Na szczęście w sukurs nieszczęśnikowi przyszli dwaj rezerwiści, którym udało się wejść z przedsionka koło łazienki na korytarz.
(1.1) nieszczęśliwiec, biedak, biedaczek, biedaczysko, biedaczyna, nieborak; niebożę; stradnik
nieszczęście , nieszczęśliwiec , nieszczęśliwość , nieszczęsność nieszczęśnica nieszczęsny, nieszczęśliwy nieszczęsnie, nieszczęśliwie
angielski: (1.1) wretch arabski: (1.1) تعيس białoruski: (1.1) нешчаслівец , бедалага bułgarski: (1.1) нещастник jidysz: (1.1) שלימזל (szlimazl) portugalski: (1.1) infeliz rosyjski: (1.1) бедняга słoweński: (1.1) nesrečnež węgierski: (1.1) szerencsétlen