oberato ()
przymiotnik (1.1) obciążony, zadłużony (1.2) obciążony, obarczony
(2.1)
(1.1-2) oberato , oberata ; oberati , oberate
(1.1) oberato + da (1.2) oberato + di
(1.1) beni oberati da ipoteche → majątek obciążony hipotekami (1.2) essere oberato di lavoro / di impegni → być obarczonym pracą / obowiązkami
(1.1) gravato (1.2) carico, gravato (da), onusto, oppresso (da), sovraccarico
(1.2) alleggerito (da), sgravato (da)
oberare
(1.1-2) < , aeris