לאָז () ; polska: loz
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) los, dola, przeznaczenie (1.2) los (na loterii) czasownik posiłkowy (2.1) … służący do tworzenia 3. i trybu rozkazującego: niech, niechaj (2.2) … służący do tworzenia 3. i trybu warunkowego: niech (tylko), jeżeli, jeśli, jak
(3.1) 1. czasu teraźniejszego oraz 2. trybu rozkazującego czasownika: לאָזן
(1.1-2) לאָז; לאָזן (2.1-2) לאָז; לאָזן
(2.1) לאָז ער גיין. → Niech idzie. (2.1) לאָזן זיי קומען. → Niech przyjdą. (2.2) לאָז נאָר זײַן געלט, וועט מען באַצאָלן. → Niech tylko będą pieniądze, a się zapłaci., Jak tylko będą pieniądze, to się zapłaci.
(2.1-2) + + לאָז(ן) → niech(aj) + / (robi(ą) / zrobi(ą))
(2.2) לאָז זײַן אַז → załóżmy / przyjmijmy / przypuśćmy, że
(2.1-2) לאָזן (2.1-2) לאָמיך, לאָמיר
(1.1-2) , (2.1-2) od , na wzór ,
(2.1-2) brak innych form poza 3. osobą liczby pojedynczej i mnogiej (2.1-2)