szabrownictwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) grabież dobytku pozostawionego bez opieki przez właścicieli najczęściej w czasie wojny lub klęski żywiołowej
(1.1)
(1.1) Osadnictwo mieszało się z szabrownictwem, choć i szabrowników dziś się usprawiedliwia: „Jak by Polak nie wziął, to ruski by wywiózł”z Internetu .
(1.1) uprawiać szabrownictwo
(1.1) szaber
(1.1) rabunek
szaber , szaberek , szabrownik , szabrowniczka , szabrowanie szabrować szabrowniczy
angielski: (1.1) looting hiszpański: (1.1) saqueo , pillaje niemiecki: (1.1) Plünderung rosyjski: (1.1) мародёрство ukraiński: (1.1) мародерство